Stigmatisering

Hoezo?

Mensen met een verstandelijke beperking worden vaak gestigmatiseerd: ze krijgen een negatieve stempel.  Dit is zeker ook het geval in Ethiopië. In het algemeen wordt er heel negatief gedacht over mensen met een verstandelijke beperking: ze zijn nutteloos, tot niets in staat, brengen onheil, zijn een (terechte) straf voor de ouders, een schande voor de familie, zijn besmettelijk, enz. Uit schaamte en uit schrik om zelf ook sociaal geïsoleerd te geraken, laten ouders hun zoon of dochter met een beperking liever thuis, uit het zicht van de omgeving. In sommige regio’s in Ethiopië zijn er gevallen bekend van ouders die om die reden geen andere uitweg zien dan hun baby met een beperking te doden.

Oorzaak?

Onwetendheid ligt vaak aan de basis van stigmatisering. Er wordt verondersteld dat alle kinderen met een verstandelijke beperking onhandelbaar zijn, agressief zijn, niet zelfredzaam zijn, geen vooruitgang meer kunnen boeken in hun ontwikkeling, enz. Kinderen met een beperking worden in Ethiopië dus over dezelfde – negatieve - kam geschoren. Nochtans is ieder kind anders, ook als ze een beperking hebben. Typerend voor die onwetendheid is bv. het feit dat er in Yirgachaffe zelfs geen woord bestaat om kinderen met een beperking te benoemen. Er wordt enkel naar verwezen als “de vervloekten”.

 

Gevolg?

De stigmatisering van kinderen met een beperking leidt tot hun sociaal isolement. Door hun teruggetrokken bestaan hebben ze weinig sociale contacten en worden ze nauwelijks geprikkeld. Ze boeken nauwelijks vooruitgang in hun ontwikkeling, wat op zijn beurt het stereotype beeld bevestigt dat er bij kinderen met een verstandelijke beperking nauwelijks progressie mogelijk is. "Tijd en middelen in hen investeren is dus zinloos."

 

Oplossing?

Met het nieuwe project in Yirgachaffe willen Br. Saul en Br. Edourard aan de maatschappij tonen dat kinderen met een beperking wel progressie kunnen maken mits heel wat geduld en een positieve ingesteldheid. Sommige kinderen kunnen zichzelf leren verzorgen (wassen, kleren aandoen, tanden poetsen), anderen kunnen zelfs meehelpen in het huishouden of wat geld verdienen voor het gezien via werk op hun maat.